- نمی دانم ، نمی دانم ریچارد ، لابُد همان طور که همیشه می گفتی این هم یکی از همان پندارها باشد که خودم از خودم در آورده ام ، ولی خُب حقیقتی وجود دارد ، آن هم اینکه باید بپذیرم پندارها بازی را از من برده اند ، البته ، خودت که می دانی ، این هم یک پندار است لابُد ، به هر حال متشکرم که آمدی ، برو دارد دیر می شود ، می بینمت .

ریچارد گاهی می آید ، نصفه شب ، صبح زود ، تق تق تق می زند به شیشه ، می روم پنجره رو باز می کنم ، از جلوی کلاهش آب می چکد و لباسش خیسِ باران است ، هر چند وسط تابستان ، برایش حوله و چای و شیرینی کشمشی می آورم ، او هم یک تکه نانِ ساج به من می دهد ، یک سری چیزها در مورد پرواز می گوید و می رود تا دفعه ی بعد ، نان ساجَ ش مزه ی خوبی هم ندارد البته .